Με την απλότητα και την γοητεία μιας γυναίκας που ισορροπεί ανάμεσα στην ένταση της επικαιρότητας και τις μικρές, καθημερινές απολαύσεις, η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του δελτίου ειδήσεων της δημόσιας τηλεόρασης, Στέλλα Στυλιανού μάς συστήνεται πέρα από το αυστηρό πλαίσιο του δελτίου ειδήσεων. Μακριά από τα φώτα του στούντιο, παραμένει μια προσωπικότητα αυθεντική και πολυδιάστατη: ζεστή, δραστήρια, με τις «κεραίες» της διαρκώς ανοιχτές στον κόσμο γύρω της, αλλά και με βαθιά ανάγκη για αποφόρτιση μέσα από απλές στιγμές. Μια βόλτα με τα σκυλάκια της, μια διαδρομή στην πόλη, ένα σπιτικό γεύμα. Η anchorwoman του μεσημεριανιού δελτίου της ΕΡΤ αφήνει για λίγο τον ρόλο της δημοσιογράφου και μοιράζεται τη δική της αλήθεια, τα ταξίδια που την καθορίζουν και τις εικόνες που τη γεμίζουν.

Ξεκινώντας, πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου εκτός τηλεοπτικού πλατό; Ποια είναι η Στέλλα όταν δεν είναι “στον αέρα”;

Θα με περιέγραφα ως έναν άνθρωπο ζεστό και σύγχρονο που όλες τις έγνοιες που έχουν οι περισσότερες γυναίκες στην ηλικία μου…Για να είμαι εντελώς ειλικρινής, “κουβαλώ” μια ένταση μέσα μου – ενίοτε και έξω μου (γέλια)- που είναι άμεσα συνυφασμένη με την εγρήγορση που μου προκαλεί η δουλειά του δημοσιογράφου. Δηλαδή έχω συνεχώς τις κεραίες μου ανοιχτές, συλλέγω συνεχώς πληροφορίες – που αφορούν κυρίως την ειδησεογραφία. Αυτό δεν σταματάει ποτέ- ακόμα και όταν κοιμάμαι. Με αυτή λοιπόν την ψυχοσύνθεση , μέσα στην ημέρα μου θα κάνω τη βόλτα μου με τα σκυλιά μου, θα πάω γυμναστήριο , θα μαγειρέψω και θα κάνω σίγουρα μια βόλτα με τα πόδια – κάτι που με αποφορτίζει.

Η δημόσια τηλεόραση έχει έναν θεσμικό και σημαντικό ρόλο στην ενημεέρωση. Πόσο έχει αλλάξει η Στέλλα από την πρώτη μέρα που κάθισε στην καρέκλα του δελτίου της ΕΡΤ μέχρι σήμερα; Υπάρχει κάποια συμβουλή που θα έδινες στον «νεότερο εαυτό σου» που ξεκινούσε τότε;

Έχουν περάσει κιόλας 8 μήνες!!! Πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος. Αυτό που θα μου έλεγα, είναι ‘να μου έχω εμπιστοσύνη’. Που δεν είναι ότι δεν ‘μου έχω εμπιστοσύνη’ είμαι απλά ένας χαρακτήρας που θέλω πάντα το καλύτερο αποτέλεσμα και για αυτό βάζω πάντα μια έξτρα πίεση σε όλα…Κάνοντας μια γρήγορη ανασκόπηση, θα σου έλεγα ότι μέχρι εδώ…τα πήγαμε καλά (γέλια).

Έχεις κάποια συγκεκριμένη συνήθεια ή ένα «γούρι» τα λεπτά πριν βγεις στον αέρα του δελτίου, που σε βοηθά να αποβάλεις το άγχος της ζωντανής μετάδοσης;

Φροντίζω να ξέρω τα θέματα πολύ καλά- και πριν βγω στον αέρα, παίρνω μια βαθιά ανάσα κάνω τον σταυρό και μου και κρατάω την ψυχραιμία μου σε ότι κι αν “πάει λάθος”. Γιατί σε ένα δελτίο γίνονται πολλά, που -ευτυχώς- δεν φτάνουν στον τηλεθεατή.

Η δημοσιογραφία έχει ένταση και γρήγορους ρυθμούς. Αυτή την αδρεναλίνη την αναζητάς και στα ταξίδια σου (π.χ. extreme sports, εξερεύνηση) ή εκεί επιδιώκεις την απόλυτη ηρεμία; 

Πολύ σωστή διαπίστωση- γιατί την αδρεναλίνη που μου προκαλεί η δουλειά συχνά την αναζητώ και στην ζωή μου. Όταν ταξιδεύω λοιπόν , μου αρέσει να περπατάω , ώστε να εναλλάσσονται πολλές εικόνες μπροστά μου.  Αλλά όταν μου δοθεί η ευκαιρία θα επιδωθώ και σε sports  που φυσικά δεν κάνω σύχνα. Για παράδειγμα σε ταξίδι μου  στην Κροατία έχω κάνει ράφτινγκ  στον ποταμό στον Cetina , σκι στην costa smeralda στη Σαρδηνία. Αυτό όμως που συνηθίζω να κάνω όταν επισκέπτομαι το Παρίσι είναι η αγαπημένη  μου ποδηλατική διαδρομή από την Opera Garnier μέχρι την περιοχή του Saint Germain .

Όταν τα φώτα του studio σβήνουν και επιστρέφεις σπίτι, ποιο είναι το δικό σου «καταφύγιο»; Πώς αποφορτίζεσαι; Πώς καταφέρνει μια δημοσιογράφος που οφείλει να είναι ενημερωμένη 24/7 να «κλείσει» τον διακόπτη της επικαιρότητας;

Αρχικά θα μαγειρέψω κάτι που με αποφορτίζει αρκετά (σε αντίθεση με το καθάρισμα μετά – που με φορτίζει (γέλια) , την ίδια ώρα όμως θα ακούω ραδιόφωνο, ειδησεογραφική εκμπομπή. Μετά θα περπατήσω με τα σκυλιά μου και ακολούθως , θα πάω και γυμναστήριο, όταν μου το επιτρέπει το ωράριο μου. Με αποφορτίζει επίσης ένα ωραίο δείπνο με καλή παρέα. Ο διακόπτης της επικαιρότητας μένει 24ωρες ανοιχτός. Δεν κλείνει ποτέ!

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή που καλέστηκες να αντιμετωπίσεις στον αέρα κατά τη διάρκεια της πορείας σου;

Μια από αυτές θα σου έλεγα την αποστολή μου στην Κύπρο – πριν από ένα μήνα- όταν και ξεκίνησε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή- που παρ’.όλο που βρισκόμουν στην πατρίδα μου, ένιωσα την ανησυχία που επικρατούσε στο νησί, το βάρος της ευθύνης ως δημοσιογράφος και την αγωνία μου ως Κύπρια…Ακούγαμε τις σειρήνες, τα μαχητικά να περνούν από πάνω μας και ταυτοχρόνως ανοίγαμε την κάμερα για να μεταδώσουμε τις εξελίξεις… Αυτό μπορώ να σου πω ήταν απαιτητικό γιατί μέσα μου έπρεπε να τιθασεύσω το συναίσθημα….και να λειτουργήσω βάσει μόνο της λογικής. Όπερ και εγένετο…αλλά μέσα μου είχα πάντα μια ανησυχία παραπάνω…

Η Κύπρος είναι η πατρίδα σου. Τι σημαίνει για σένα αυτός ο τόπος σε συναισθηματικό επίπεδο;

Η Κύπρος είναι το καταφύγιο μου…Τα παιδικά μου χρόνια, το σπίτι μου, οι άνθρωποι μου…από τα χρώματα του ουρανού όταν σουρουπώνει μέχρι τις μυρωδιές της άνοιξης, όλα είναι συναισθήματα…νοσταλγίας, θαλπωρής και αγκαλιάς.

Ποιο είναι εκείνα τα «κρυφά» σημεία στην Κύπρο που δεν θα βρούμε στους τουριστικούς οδηγούς, αλλά πρέπει να πάμε όπωσδήποτε;

Σίγουρα στη Λευκωσία ,την συνοικία του ‘Τακτακαλά’ στην Λευκωσία- βρίσκεται ακριβώς στη Νεκρή Ζώνη -κοντά στην Πύλη Αμμοχώστου. Έχει πανέμορφα σοκάκια, πολλά εκκλησάκια , καφενεία και μια ενέργεια…που δεν μπορεί να αποτυπωθεί με λόγια.. είναι συναίσθημα, που μόνο αν επισκεφθεί κανείς την περιοχή θα νιώσει.Αλλο αγαπημένο σημείο όπου συχνά επισκέπτομαι όταν θέλω να δω θάλασσα, είναι ο Φάρος στην περιοχή “Περβόλια” στην Λάρνακα- εκεί μπορείς να δεις από ψηλά τη θάλασσα και μαζί της να ταξιδέψει η σκέψη… Για το τέλος άφησα το αγαπημένο μου Φοίνι- τόπος καταγωγής της μητέρας μου- ένα από τα πιο αυθεντικά χωριά… Εκεί αγαπημένη διαδρομή είναι οι καταρράκτες της “Χαντάρας”.

Υπάρχει κάποια κυπριακή γεύση που σε γυρίζει πάντα πίσω;

Ναι! Ότι φτιάχνεται από τα χέρια της μητέρας μου- με αγαπημένο φαγητό τα ντολμαδάκια που θυμίζουν το μεσημεριανό φαγητό της Κυριακής- που μαζευόμασταν όλοι η οικογένεια γύρω από το τραπέζι… Στιγμές ανεκτίμητες…

Όταν ταξιδεύεις, προτιμάς να έχεις πρόγραμμα ή να αφήνεσαι στο αυθόρμητο;

Πάντα θα μελετήσω το μέρος που θα επισκεφθώ.. θα βρω κάποια σημεία που θα θέλω οπωσδήποτε να δω αλλά και γαστρονομικά μέρη τα οποία πάντα σημειώνω σε λίστες (γέλια).

Αθήνα: Ποια είναι τα αγαπημένα σου hotspots και γιατί θα τα πρότεινες;

Στην Αθήνα αγαπημένα μου σημεία είναι ο Λυκαβηττός…. εκεί ανεβαίνοντας προς τα πάνω μπορεί κανείς να σταματήσει στην πράσινη τέντα για ένα καφέ… στην Πλάκα για αυθεντική ελληνική κουζίνα στη “Σαΐτα”-, για καφέ στον “Ανανά” στην Πραξιτέλους για δεις το κέντρο της πόλης,  για street food στην Γαλιάντρα στην πλατεία Αυδή, υπέροχο σημείο με αντιθέσεις και για ποτό στον Κύριο στην πλατεία Μαβίλης για πραγματικό urban vibe.

Πώς βιώνεις την καθημερινότητα στην Αθήνα; Υπάρχει κάτι που αγαπάς ιδιαίτερα στην πόλη;

Το ότι σε κάθε σημείο της βόλτας μου αλλάζω εικόνες…. αυτό το λατρεύω.

Αν έπρεπε να διαλέξεις έναν ελληνικό προορισμό για κάθε εποχή, ποιοι θα ήταν;

Χμ.. για Σεπτέμβριο -Νοέμβριο θα ήταν σίγουρα η Αθήνα , αλλά και τα Χριστούγεννα… Την πρωτοχρονιά θα επέλεγα την Άραχωβα, για την άνοιξη τους Δελφους …και για καλοκαίρι ΌΛΑ τα ελληνικά νησιά.

Τι δεν λείπει ποτέ από τις αποσκευές σου;

Φορτιστής και power bank.

Aν είχες ένα ελεύθερο τριήμερο αύριο το πρωί, σε ποια ευρωπαϊκή πόλη θα πετούσες χωρίς δεύτερη σκέψη και γιατί; Hotspots σε ευρωπαικές πόλεις που θα πρότεινες!

Για Παρίσι… για το Les Marais, το Saint Germain, την Μονμάρτη, την όπερα…και όλα όσα έχει αυτή πόλη!

Ποια ευρωπαϊκή πόλη θεωρείς τον απόλυτο γαστρονομικό προορισμό; 

Μετά την Αθήνα , θα επέλεγα και πάλι το Παρίσι γιατί έχει τόσο φανταστικά μέρη που όσες φορές και να πάει κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει όλα .