Η Κατερίνα Ζαρίφη βρέθηκε στην Βιέννη ως διαπιστευμένη δημοσιογράφος του Μega, με στόχο να καλύψει την Eurovision, και κατάφερε να ξεχωρίσει για την αμεσότητα, το χιούμορ και την ευγένεια της τροφοδοτώντας τις εκπομπές του σταθμού με αποκλειστικές πληροφορίες και συνεντεύξεις καθ’ όλη τη διάρκεια του διαγωνισμού. 

Λίγες ώρες μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα, τη συνάντησα και μιλήσαμε για το απαιτητικό πρόγραμμα των δημοσιογράφων, το παρασκήνιο της διοργάνωσης, την απογοήτευση την ώρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων αλλά και για το φλερτ που δέχτηκε ο Akylas από μια άλλη αποστολή. 

Ας ξεκινήσουμε από το σημείο μηδέν… Προσγειώνεσαι στη Βιέννη.

Και μετά τι;

Προσγειώνομαι στη Βιέννη. Παθαίνω το πρώτο πολιτισμικό σοκ γιατί έχει χιονόνερο και κρύο. Εμείς έχουμε πάει με τα τσίτια από την Ελλάδα, χαρούμενοι και ευπροσήγοροι.

Ξαφνικά τρώμε το πρώτο σοκ με το κρύο. Φεύγω κατευθείαν για να πάρω τις διαπιστεύσεις και αρχίζω και βλέπω πώς είναι πια η διαδικασία της Eurovision και αντιλαμβάνομαι πως είναι μια διαδικασία με πολλά κουτάκια.

Δηλαδή, πηγαίνεις, παίρνεις τη διαπίστευση, μετά πρέπει να πας, να σου τσεκάρουν τα στοιχεία. Υπάρχει μια γραφειοκρατία που πρέπει να ακολουθήσεις βήμα-βήμα. Και από εκεί και πέρα, μπαίνω στο Media Center, που ξαναβγήκα μετά από επτά μέρες. Χάος. 

Σε είχαν προετοιμάσει για το τι θα συναντήσεις; Είχες μιλήσει με άλλους δημοσιογράφους πιο πριν, να σου πουν τι σε περιμένει;

Είχα μιλήσει αλλά κυρίως πήγα στα τυφλά! Ήταν βέβαια τα παιδιά από το eurovisionfun.com που μας βοήθησαν αρκετά, γιατί εμείς δεν ξέραμε την διαδικασία. Εμείς ήμασταν κανονικά οι τουρίστριες που ήρθαν από την Ελλάδα, tourist tourist, και πηγαίναμε σαν τις γκαβές. 

Έχει πολύ αυστηρούς κανόνες από τη στιγμή που μπαίνεις μέσα στο Media Center. Δεν μπορείς να τραβάς βίντεο και να φαίνεται η οθόνη. Δεν γίνεται να κάνεις ζωντανές συνδέσεις όποτε σου καπνίσει. Πρέπει να είσαι σε συγκεκριμένα σημεία. Εμείς είδαμε το Dress Rehearsal πρώτα, που είναι σκοτάδι και απαγορεύεται να τραβήξεις το οτιδήποτε.

Φέτος βέβαια οι αυστριακοί ένα κόλλημα είχανε… Τα wireless. Έ ρε και σε βλέπαν με οτιδήποτε ασύρματο. Αρκεί να κρεμόταν καλώδιο ότι κάπου συνδέεσαι. Να μην είσαι wireless. Όταν έβλεπαν κάποιον να φοράει ασύρματα ακουστικά ή μικρόφωνο πήγαιναν και έβγαζαν φωτογραφίες τις διαπιστεύσεις του. 

Άλλο περίεργο κανονισμό είχατε στο Press Room σαν δημοσιογράφοι;

Δεν μπορούσες να βάλεις μέσα κουτάκια αναψυκτικού. Ούτε στο Media, ούτε στην Αρένα. Είχε μόνο ανακυκλώσιμα ποτηράκια για να πιείς τον καφέ. Δεν μπορούσες δηλαδή να φέρεις ό,τι θέλεις.

Άλλοι δημοσιογράφοι έλεγαν ότι οι φετινοί διοργανωτές έχουν αχρείαστους κανόνες. Πέρυσι στην Σουηδία σου έλεγαν ότι μπορείς, από κάθε πρόβα χώρας, να μαγνητοσκοπήσεις δέκα δευτερόλεπτα και το έκαναν γιατί ήξεραν πολύ καλά ότι κάποιοι θα τραβήξουν βίντεο στα κρυφά. 

Οπότε σου λέει γιατί να μην έχεις καλή ποιότητα και να είσαι σαν τον ανώμαλο μπανιστιρτζή και να τραβάς; Οι Αυστριακοί ήταν ιδιαίτερα αυστηροί σε αυτό το κομμάτι.

Οι Αυστριακοί ήταν καλά οργανωμένοι σε ό,τι αφορά το κομμάτι των δημοσιογράφων;

Περίμενα ότι θα ήταν πιο πολύ. Δεν θα έλεγα ότι η φετινή διοργάνωση ήταν ο αφρός της Eurovision. Υπήρχαν ωστόσο, πολύ σκληρά μέτρα ασφαλείας, γιατί φέτος είχε την επικινδυνότητά του. Αισθανόσουν βέβαια ασφαλής. 

Υπήρξε κάτι που να συνέβη και να σας είπαν αυτό μένει εδώ, δεν θα το δημοσιοποιήσετε. 

Τίποτα. Εγώ περίμενα πολύ περισσότερες αντιδράσεις στο κομμάτι της παρουσίας του Ισραήλ. Έγινε μία συγκέντρωση που μάλιστα είχε 2.800 άτομα. Δεν παίχτηκε φυσικά από τα Μέσα Ενημέρωσης. Κάποια στιγμή μπήκαν δυο διαδηλωτές στην αίθουσα αλλά δεν μας απαγόρευσαν να το πούμε.  Αυτό είναι βέβαια και ένα στοιχείο για το πόσο καλά ήταν τα μέτρα ασφαλείας. Δεν μπορούσες εύκολα να περάσεις και να κάνεις μια τέτοια διαμαρτυρία. Οι περισσότεροι διαδηλωτές δεν κουβαλούσαν πράγματα πάνω τους γιατί δεν θα μπορούσαν να περάσουν τον έλεγχο. Οπότε είχαν γράψει συνθήματα πάνω τους. 

Από τις αποστολές των δημοσιογράφων, ποιοι ήταν οι πιο ανταγωνιστικοί, οι πιο φιλικοί και οι πιο απόμακροι;

Οι πιο ανταγωνιστικοί προς τη δική μας αποστολή ήταν οι Φινλανδοί. Όταν έπαιζε το τραγούδι μας, δεν αντιδρούσαν. Πού να ήξεραν και αυτοί οι δόλιοι. Τους έφαγε ο ανταγωνισμός. Τώρα που είμαστε χέρι-χέρι και κοιτάμε από κάτω τον νικητή. 

Οι πιο απόμακροι, με διαφορά ήταν οι Ισραηλινοί και οι πιο φιλικοί οι Βαλκάνιοι. Στην αποστολή του Αζερμπαϊτζάν, πήγαινε το τσιφτετέλι σύννεφο. Με το που έμπαινε το Ferto και το Jalla γινόταν πάρτι μέσα.

Ήταν μια κυρία, η οποία την ώρα που γίνονταν οι πρόβες του Akyla είπε: “Μπορείτε να χαμηλώσετε λίγο τον ήχο”, γιατί εμείς τον είχαμε τσίτα μέσα στο Media Center, “…γιατί γράφω και δουλεύω εδώ και δεν έχουμε έρθει όλοι για να χοροπηδάμε”.  

Οι Αυστριακοί μας κοιτούσαν σαν περίεργα πουλιά γιατί κάναμε μεγάλο σαματά, κακά τα ψέματα.

Μπορώ να σας πω ότι η πιο ήσυχη αποστολή ήταν η Βουλγαρία. Απ’ την άλλη, επειδή στην ομάδα της Βουλγαρίας υπήρχαν πολλοί Έλληνες, ήταν σαν να ήμασταν δύο ελληνικές αποστολές.

Τους Αυστραλούς ούτε που τους είδαμε, ούτε να μας φτύσουν. 

Πόσες ώρες την ημέρα κοιμόσουν;

Οι καλές μέρες ύπνου ήταν το τετράωρο. Είναι μύθος ότι οι δημοσιογράφοι κάνουν διακοπές. Στο μεταξύ εγώ, εκτός από το Buongiorno, όπως είδατε, έκανα συνδέσεις και για άλλες εκπομπές αλλά και για το Δελτίο. 

Οι αποστάσεις επίσης είναι μεγάλες και δεν μπορείς να πας για λίγο στο ξενοδοχείο. Οπότε στις πρόβες που ήταν μπαλάντες και έπεφτε σκοτάδι έτρεμε το φυλλοκάρδι μου. Στον Τσέχο, που ήταν πολύ ωραίο το τραγούδι, ένιωσα να παραδίδω ψυχή.

Εφόσον είστε όλη μέρα στο press room, όπως λες, κανένα φλερτ παρατήρησες;

Είχε πολύ φλερτ. Είναι ένας διαγωνισμός με διάχυτο ερωτισμό. Είναι και τα πάρτι στη μέση έτσι και αλλιώς. Να πω σε αυτό το σημείο ότι υπήρξε μια αποστολή που σκίρτησε η καρδούλα της για τον Akyla…  αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα!

Ποια ήταν η πιο δυνατή στιγμή σου;

Σίγουρα η αποκλειστική συνέντευξη στους Lordi. Tο είχα πολεμήσει και πήγα στον manager και του έλεγα θυμάσαι, είμαι η Κατερίνα που σου είχε στείλει email. 

Όλη η κατάσταση ήταν σουρεάλ από την άποψη ότι κάποια στιγμή βρέθηκα σε έναν καναπέ και δίπλα μου από την μια μεριά ήταν ο τραγουδιστής των Lordi και από την άλλη η Ρουσλάνα. Βέβαια ήταν όλοι πολύ cool. 

Υπήρξε στιγμή που απογοητεύτηκες;

Όταν ξεκίνησε η ψηφοφορία στον τελικό απογοητεύτηκα. Είχαμε ζήσει όλο αυτό… ότι είμαστε φαβορί και ότι θα κερδίσουμε και τελικά ήταν πλασματικό. Ίσως γιατί μάλλον κοιτάγαμε περισσότερο τη δική μας φασαρία.

Πολλές φορές κοιτάμε τη φασαρία που κάνουμε εμείς και δεν κοιτάμε τι γίνεται παραδίπλα. Νομίζω ότι εκεί που ξεκίνησε η βαθμολογία, μου βγήκε όλη η κούραση γιατί και εμείς οι δημοσιογράφοι είχαμε δώσει αγώνα.

Ποιο θα ήταν το δικό σου top 5;

Θα έβαζα σίγουρα την Βουλγαρία. Με το που είδα την πρώτη της πρόβα κατάλαβα ότι θα κερδίσει. Θα μας έβαζα μέσα στην πεντάδα. Θα έβαζα τη Ρουμανία και την Μολδαβία πάρα πολύ ψηλά.

Δεν θα έβαζα μέσα την Αυστραλία. Η Delta ήταν φοβερή, όμως το τραγούδι δεν είχε κάτι. 

Τι πιστεύεις ότι δεν πήγε καλά στην Ελληνική αποστολή; 

Θα εμπιστευόμουν λίγο περισσότερο τον ήχο και θα φόρτωνα λιγότερο την εικόνα. Γιατί η τόση πληροφορία στην παρουσίαση είναι σαν να αγχώνεσαι ότι αυτό που θα τραγουδήσεις δεν είναι τόσο δυνατό και πρέπει να το κλέψεις.

Και η Dara είχε βάλει πράγματα αλλά πιο περιορισμένα και απέδειξε ότι δεν ήταν μόνο κούκλα-μπούκλα. Αλλιώς αν μετρούσε μόνο η εμφάνιση η Κύπρος με την Αντιγόνη θα το είχε πάρει με το καλημέρα. Είμαστε σε μια νέα εποχή Eurovision.

Θεωρώ παρόλα αυτά, ότι είχαμε μια πολύ άρτια εμφάνιση. Ο Akylas είναι υπέροχος! Ωραίος τύπος και βγάζει και ένα υγιές μήνυμα. Δεν έχω μπάρμπα στην Κορώνη και με συζητάει όλη η Ευρώπη.

Ξέρω ότι προετοιμάστηκες πάρα πολλούς μήνες πριν για να πας. Αν πήγαινες ξανά αύριο τι θα έκανες διαφορετικά;

Από τον Γενάρη ξεκίνησα να ασχολούμαι. Αυτό που θα έκανα, θα ήταν να προσεγγίσω τις αποστολές μήνες πριν την Eurovision. Οι ομάδες των καλλιτεχνών που συμμετέχουν θέλουν να τους δείξεις ότι ενδιαφέρεσαι για το τραγούδι και την αποστολή τους από πριν. Όχι τώρα που μας είδες από κοντά σου σ’αρέσουμε.

Στην Βουλγαρία θα σε δούμε του χρόνου;

Εννοείται!