Ταξιδια

Το πλοίο θα σαλπάρει για λιμάνια… γνώριμα!

Ώρα 7 και 20 το πρωί. Πύλη Ε7, λιμάνι του Πειραιά. Ο καιρός καλός και η εικόνα γνωστή. Ένα ετερόκλητο λεφούσι πασχίζει ακόμη και την τελευταία στιγμή να επιβιβαστεί στο πλοίο για τις Κυκλάδες. Αυτό το στιγμιότυπο, βεβαίως, καταγράφεται κατά την προ – κορονοϊού εποχή. Όμως, το πριν και το μετά – λένε οι παλιοί – έχουν πάντα μεγαλύτερη αξία. Για αυτό το «πριν», λοιπόν, θα μιλήσουμε σήμερα, με την ελπίδα ότι σύντομα θα απολαύσουμε και το αντίστοιχο «μετά».

Το πλοίο σαλπάρει με ολιγόλεπτη καθυστέρηση. Από τα μεγάφωνα ακούγονται τα ηχητικά μηνύματα «για τους κανόνες ασφάλειας εντός του πλοίου κατά τη διάρκεια του ταξιδιού», αλλά στα αυτιά των επιβατών ηχούν σαν background θόρυβος, καθότι ο πρωινός καφές και το «κατιτίς να τσιμπήσουμε» είναι η απόλυτη προτεραιότητα ενός ταξιδιώτη, έπειτα από την ανελέητη μάχη που έδωσε για να εξασφαλίσει καθίσματα για τον ίδιο, την παρέα του και… τις αποσκευές τους!

Ένα έμπειρο και πολυταξιδεμένο μάτι είναι σε θέση να αντιληφθεί μέσα σε ελάχιστα λεπτά ποιος ταξιδεύει για πού. Όμως, και κοσμογυρισμένος να μην είναι κάποιος, θα τον βοηθήσει το – ευτυχώς – περιορισμένο σε προορισμούς τρίπτυχο του δρομολογίου «Σύρος – Τήνος – Μύκονος».

Υπάρχουν οι εξόφθαλμες περιπτώσεις της αγοροπαρέας ή κοριτσοπαρέας, με τα ιδιαιτέρως «χτυπητά» ρούχα και αξεσουάρ, με τη σχεδόν επιτηδευμένη ένταση στην ομιλία και τα γέλια που αφειδώλευτα σκορπούν, με τα κινητά τηλέφωνα ως μόνιμη προέκταση των χεριών τους για απαθανάτιση κάθε στιγμής του ταξιδιού σε μορφή selfie και κατόπιν ανάρτησής της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που δεν σου αφήνουν περιθώριο να σκεφτείς ότι έχουν άλλο προορισμό πέρα από «το νησί των ανέμων», τη Μύκονο.

Κάπου πιο παράμερα και ήσυχα – με το δεύτερο να φαντάζει σχεδόν αδύνατο μέσα σε ένα πλοίο γεμάτο κόσμο τους ανοιξιάτικους ή καλοκαιρινούς μήνες – συναντάει κανείς κυρίες μιας κάποιας ηλικίας, συνήθως σε παρέες των τριών ή των τεσσάρων, καλοβαλμένες ή και ταλαιπωρημένες από τα δεινά της ζωής, αλλά πάντα περιποιημένες και από καιρό έτοιμες για το τάμα τους στην Παναγία της Τήνου.

Διάσπαρτα ανάμεσα στις αίθουσες και τις γωνιές του πλοίου, ζευγάρια που μόλις ξεκίνησαν την κοινή τους πορεία στη ζωή ή και άλλα, που έχουν ήδη διανύσει χιλιόμετρα συνύπαρξης, οικογένειες πολυμελείς ή μη, που εξορμούν για «τα μπάνια του λαού», μεμονωμένοι ταξιδιώτες, το επιμελώς προσεγμένο outfit των οποίων προδίδει τον επαγγελματικό χαρακτήρα του ταξιδιού τους. Όλοι τους, ωστόσο, με διάθεση για ξεκούραση και περιήγηση στα νεοκλασικά σοκάκια της Ερμούπολης της Σύρου.

Ένα ταξίδι για τον καθένα μόλις ξεκίνησε. Και όταν θα ξεπεράσουμε τον σκόπελο αυτής της πανδημίας, θα το ξαναθυμηθούμε και θα το ξαναζήσουμε. Διότι οι Έλληνες είμαστε λαός ταξιδιάρικος. Και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *