Ο Νίκος Νυφούδης δεν έχει ακολουθήσει μία μόνο διαδρομή. Η πολιτική μπήκε νωρίς στη ζωή του, η επιχειρηματικότητα του έδειξε μια διαφορετική πλευρά της καθημερινότητας και η Θεσσαλονίκη παραμένει ένα σταθερό σημείο αναφοράς. Σήμερα, σε μια περίοδο που η συζήτηση για το μέλλον του προοδευτικού χώρου έχει ανοίξει ξανά, επιστρέφει πιο ενεργά στην πολιτική, αυτή τη φορά στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα. Μια επιλογή για την οποία μιλά ανοιχτά, όπως και για την κριτική που του είχε ασκήσει στο παρελθόν.
Αυτή ήταν και η αφορμή για τη συνέντευξή μας, αν και η κουβέντα δεν έμεινε μόνο στην πολιτική. Ο Νίκος μιλά για όσα του έχει μάθει η επιχειρηματικότητα, για τη Θεσσαλονίκη που αγαπά και θα ήθελε να δει να εξελίσσεται, αλλά και για τον ελληνικό τουρισμό, τη γαστρονομία και τη φιλοξενία. Πέρα από όλα αυτά, υπάρχει και η πιο προσωπική του πλευρά, εκείνη που βρίσκει χαρά στα απλά: στην παρέα καλών φίλων, σε ένα όμορφο τραπέζι και στον χρόνο με τους δικούς του ανθρώπους.
Η διαδρομή σου μέχρι σήμερα έχει κινηθεί ανάμεσα στην πολιτική, την αυτοδιοίκηση και την επιχειρηματικότητα. Ποιος από αυτούς τους κόσμους πιστεύεις ότι σε έχει διαμορφώσει περισσότερο — όχι επαγγελματικά, αλλά ως άνθρωπο;
Η επιχειρηματικότητα μου δίδαξε τον καθημερινό αγώνα, τον ρεαλισμό και την ανάληψη ευθύνης. Ωστόσο, η ενασχόληση με τα κοινά είναι αυτή που μου έδωσε το όραμα για την κοινωνία. Ο συνδυασμός αυτών των δύο κόσμων, μαζί με τον ρόλο του πατέρα, είναι αυτός που με έχει διαμορφώσει πραγματικά.
Μπήκες στην πολιτική σε νεαρή ηλικία. Τι ήταν αυτό που σε έκανε τότε να πιστέψεις ότι αξίζει να ασχοληθεί κανείς ενεργά με τα κοινά; Και σήμερα εξακολουθείς να το πιστεύεις με την ίδια ένταση;
Ξεκίνησα γιατί αρνιόμουν να είμαι απλός παρατηρητής σε αποφάσεις που καθόριζαν το μέλλον της γενιάς μου. Σήμερα, ναι, το πιστεύω με την ίδια ένταση—ίσως και με μεγαλύτερη ωριμότητα—διότι αν δεν πάρουμε εμείς την κατάσταση στα χέρια μας, θα αποφασίζουν πάντα άλλοι για εμάς.
Η πολιτική σου πορεία περιλαμβάνει διαφορετικούς σταθμούς, επιλογές και αλλαγές. Ποια είναι η αξία ή η αρχή που θεωρείς ότι παρέμεινε σταθερή μέσα σου όλα αυτά τα χρόνια;
Η σταθερή μου πυξίδα ήταν πάντα η ανάγκη να είμαι χρήσιμος. Να προσφέρω πρακτικές, προοδευτικές λύσεις για την κοινωνία, μένοντας μακριά από άγονους δογματισμούς και αγκυλώσεις.
Σήμερα επιστρέφεις σε μια πιο ενεργή πολιτική παρουσία. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να αισθανθείς ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή για ένα νέο πολιτικό κεφάλαιο;
Η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε τεράστιες προκλήσεις. Και δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία για τη δημοκρατική παράταξη. Εκτιμώ ότι όσοι έχουμε εμπειρία από την πραγματική οικονομία, μπορούμε να συμβάλλουμε σε έναν πιο γειωμένο, ρεαλιστικό πολιτικό λόγο που έχει μεγάλη ανάγκη ο τόπος μας αυτή τη στιγμή.
Στο παρελθόν έχεις ασκήσει κριτική στον Αλέξη Τσίπρα, ενώ σήμερα βρίσκεσαι πολιτικά στο πλευρό του. Τι άλλαξε στην πορεία; Άλλαξαν οι συνθήκες, άλλαξε ο ίδιος ή άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο βλέπεις εσύ πλέον την πολιτική;
Η πολιτική είναι ζωντανός οργανισμός. Όλοι αλλάζουμε, όλοι εξελισσόμαστε. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έκανε γενναία αυτοκριτική. Και εγώ είμαι ένας άνθρωπος που μαθαίνω από τα λάθη μου. Η ανάγκη δημιουργίας μιας μεγάλης, συμπεριληπτικής δημοκρατικής παράταξης μας ένωσε μπροστά στον κοινό στόχο.
«Η πολιτική είναι ζωντανός οργανισμός. Όλοι αλλάζουμε, όλοι εξελισσόμαστε.»
Υπάρχει σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που αισθάνεται ότι η πολιτική δεν το εκπροσωπεί. Τι πιστεύεις ότι πρέπει να αλλάξει ώστε να μπορέσει να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη αυτών των ανθρώπων;
Πρέπει να μιλήσουμε με αλήθειες. Ο κόσμος έχει κουραστεί από την ξύλινη γλώσσα και τις ανέξοδες υποσχέσεις. Θέλει πράξεις και χειροπιαστές λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητάς του.
Τι θεωρείς ότι λείπει περισσότερο σήμερα από την ελληνική πολιτική σκηνή: νέες ιδέες, νέα πρόσωπα, περισσότερη τόλμη ή μεγαλύτερη επαφή με την πραγματική καθημερινότητα;
Η επαφή με την πραγματική καθημερινότητα. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να έχουν “ένσημα” στην αγορά, να ξέρουν τις αγωνίες του επαγγελματία και του πολίτη βιωματικά. Πρόσωπα μέσα από την κοινωνία.
Παράλληλα, γνωρίζεις πολύ καλά και την πραγματική αγορά. Πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνεται κανείς την οικονομία, την εργασία και τις δυσκολίες της καθημερινότητας όταν βρίσκεται μέσα σε μια επιχείρηση και όχι μόνο μέσα σε ένα πολιτικό γραφείο;
Είναι η μέρα με τη νύχτα. Όταν ξυπνάς με το άγχος της μισθοδοσίας, των ασφαλιστικών εισφορών, των λογαριασμών και της βιωσιμότητας της επιχείρησής σου, κατανοείς σε βάθος τι σημαίνει πραγματική οικονομία. Αυτό δεν διδάσκεται σε κανένα υπουργείο.
Η επαγγελματική σου διαδρομή σε έχει συνδέσει τόσο με τη Θεσσαλονίκη όσο και με το Λονδίνο. Τι πιστεύεις ότι μπορούν να μάθουν οι ελληνικές πόλεις από τον τρόπο με τον οποίο μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις χτίζουν την ταυτότητα και την εμπειρία που προσφέρουν;
Τον επαγγελματισμό και τη συνέπεια στο “City Branding”. Οι ξένες μητροπόλεις συνθέτουν την ιστορία τους με τη σύγχρονη ζωή οργανωμένα, δημιουργώντας μια ξεκάθαρη ταυτότητα και μια συνολική εμπειρία για τον επισκέπτη.
«Έχει όλα τα υλικά, αλλά της λείπουν οι υποδομές και η στρατηγική σύνθεση.»
Η Θεσσαλονίκη έχει ιστορία, γαστρονομία, πολιτισμό και έναν χαρακτήρα που δύσκολα συναντά κανείς αλλού. Θεωρείς ότι έχει καταφέρει να μετατρέψει όλα αυτά σε μια πραγματικά ισχυρή διεθνή τουριστική ταυτότητα;
Έχει όλα τα υλικά, αλλά της λείπουν οι υποδομές και η στρατηγική σύνθεση. Ακόμα δεν έχουμε καταφέρει, παρά τις προσπάθειες, να δημιουργήσουμε την ισχυρή διεθνή ταυτότητα που αντιστοιχεί στη δυναμική και την ιστορία της πόλης.
Αν είχες τη δυνατότητα να επανασχεδιάσεις σήμερα την τουριστική εικόνα της Θεσσαλονίκης, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα άλλαζες ή θα ενίσχυες;
Θα εστίαζα στο στοχευμένο εξωστρεφές marketing με αιχμή τη γαστρονομία και το πολυπολιτισμικό της παρελθόν. Παράλληλα, θα έδινα βάρος στη βελτίωση των βασικών υποδομών, που βελτιώνουν την καθημερινότητα πρώτα του κατοίκου και μετά του τουρίστα.
Η γαστρονομία έχει εξελιχθεί σε βασικό κομμάτι της ταξιδιωτικής εμπειρίας. Μπορεί, κατά τη γνώμη σου, το φαγητό και η εστίαση να αποτελέσουν από μόνα τους λόγο για να επιλέξει κάποιος έναν ελληνικό προορισμό;
Αναμφίβολα. Η γαστρονομία είναι ταξίδι από μόνη της και βασικό εργαλείο «διπλωματίας». Ο σύγχρονος ταξιδιώτης αναζητά αυθεντικότητα και συναισθήματα, και τίποτα δεν του τα προσφέρει αυτά πιο άμεσα από ένα τοπικό τραπέζι.
Ο ελληνικός τουρισμός καταγράφει συνεχώς υψηλές επιδόσεις. Ποιο θεωρείς ότι είναι πλέον το πραγματικό στοίχημα: περισσότεροι επισκέπτες ή μεγαλύτερη επένδυση στην ποιότητα, τη βιωσιμότητα και τη συνολική εμπειρία;
Ξεκάθαρα η ποιότητα, η βιωσιμότητα και η συνολική εμπειρία. Το μοντέλο της αλόγιστης αύξησης των αριθμών οδηγεί στον κορεσμό, υποβαθμίζει το προϊόν μας και εξαντλεί τις τοπικές κοινωνίες και τις υποδομές μας.
“Η γαστρονομία είναι ταξίδι από μόνη της και βασικό εργαλείο «διπλωματίας».”
Πιστεύεις ότι η Ελλάδα έχει καταφέρει να ξεπεράσει το μοντέλο «ήλιος και θάλασσα» ή εξακολουθεί να βασίζεται υπερβολικά σε αυτό; Και τι χρειάζεται για να εξελιχθεί πραγματικά σε έναν προορισμό δώδεκα μηνών;
Εξακολουθούμε να βασιζόμαστε υπερβολικά σε αυτό. Για να γίνουμε προορισμός 12 μηνών, χρειάζεται σοβαρή και οργανωμένη επένδυση στις εναλλακτικές μορφές τουρισμού: γαστρονομικό, πολιτιστικό, ιαματικό, ορεινό και συνεδριακό.
Έχοντας ταξιδέψει και ζήσει διαφορετικές εμπειρίες, τι είναι αυτό που σε κάνει να ξεχωρίζεις έναν τόπο και να θέλεις να επιστρέψεις σε αυτόν; Οι άνθρωποι, η γαστρονομία, η αισθητική, η ενέργεια ή κάτι που δύσκολα περιγράφεται;
Είναι η ενέργεια του τόπου όταν συνδυάζεται αρμονικά με την αυθεντική φιλοξενία των ανθρώπων του. Αν αυτά «δέσουν» με μια ωραία γαστρονομική εμπειρία, ο προορισμός σε κερδίζει για πάντα.
Αφήνοντας για λίγο στην άκρη την πολιτική και τις επαγγελματικές υποχρεώσεις, ποιος είναι ο Νίκος όταν κλείνει το τηλέφωνο και τελειώνει η ημέρα; Τι είναι αυτό που σε ξεκουράζει πραγματικά;
Ένας άνθρωπος που αγαπά την απλότητα. Με ξεκουράζει το καλό φαγητό με καλούς φίλους, ένα ποτήρι κρασί, η μουσική και οι ουσιαστικές στιγμές ηρεμίας με τους δικούς μου ανθρώπους.
Υπάρχει κάτι που, όσο περνούν τα χρόνια, έχεις μάθει να προστατεύεις περισσότερο — τον χρόνο σου, τους ανθρώπους σου, την ιδιωτικότητά σου ή απλώς την ηρεμία σου;
Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ ότι ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα που δεν επιστρέφεται και οφείλω να τον αφιερώνω σε όσους τον αξίζουν.
«Όσο μεγαλώνω, συνειδητοποιώ ότι ο χρόνος είναι το μόνο πράγμα που δεν επιστρέφεται και οφείλω να τον αφιερώνω σε όσους τον αξίζουν.»
Και επειδή στο GREC VOYAGE πιστεύουμε ότι τα ταξίδια λένε πολλά για έναν άνθρωπο, αν αύριο μπορούσες να φύγεις χωρίς πρόγραμμα, χωρίς agenda και χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία επιστροφής, πού θα πήγαινες;
Ακούγεται εξωπραγματικό, όπως το περιγράφεις. Με τα σημερινά δεδομένα θα επέλεγα την Τήνο, από τα μέρη που μπορώ να μείνω χωρίς να έχω την έγνοια της διαμονής. Αν έπρεπε να διαλέξω μέρος που δεν έχω πάει, ως challenge, θα επέλεγα ένα απόλυτα ορεινό χωριό της Μακεδονίας ως ησυχαστήριο.
