Δεν σας κρύβω πως παρά τη συνωνυμία της πόλης με το επίθετο μου, τα τελευταία χρόνια μοιράζω τον χρόνο μου ανάμεσα στην Αθήνα και το Τορίνο. Η οn and off σχέση μου μαζί της ανοίγει, κλείνει και ξεκινά και πάλι από την αρχή σχεδόν κάθε μήνα, σε μια θέση αεροπλάνου δίπλα στο παράθυρο με θέα από και προς την Ιταλία. Και η ευεργετική από την σκοπιά μου συχνή μικρή απόσταση είναι που τείνει να εντείνει τους τρόπους που νιώθω μακριά ή κοντά της. Από τη μία, με μαθηματική ακρίβεια απορώ κάθε φορά το ίδιο για το πως οι πεζοί και κυρίως οι περιπατητές επιβιώνουμε στον δρόμο ή το πεζοδρόμιο και νευριάζω με τους οδηγούς που δεν σταματάνε κυριολεκτικά πουθένα. Νιώθω ασφυκτικά στο κέντρο με τους όλο και περισσότερους τουρίστες να παραλύουν κάθε έννοια διέλευσης από το Σύνταγμα ως το Θησείο και παρατηρώ να ανοίγουν εστιατόρια και λοιπά καταστήματα μοιάζοντας απλά να έχουν κλωνοποιηθεί ακριβώς με τους ίδιους τρόπους στο design, στα μενού, στη μουσική, χωρίς χαρακτήρα και δίχως ταυτότητα. Και αυτά προφανώς όταν η πόλη μου, έστω κατά το ήμισυ πια, με κάνει να νιώθω κάτι παραπάνω από άβολα.
Όμως, πάντοτε και παντού οι αναπάντεχες ιδέες, τα μέρη, οι καταστάσεις, οι εικόνες, ο πολιτισμός σε κάθε του εκδοχή, οι συνεργασίες και ιδίως οι άνθρωποι που τα ζωντανεύουν είναι που δεν αφήνουν τις αρνητικές σκέψεις να κρατήσουν για πολύ. Η δημοσιογραφική μου ιδιότητα και η επαγγελματική περιέργεια που με σπρώχνουν να ψάχνω καθημερινά με το gps ανά χείρας ακόμα και αν ποτέ δε γίνομαι καλύτερη στον προσανατολισμό, η καθημερινή επαφή με συνεντεύξεις Τύπου για όσα συμβαίνουν στην Αθήνα, με πολιτιστικούς οργανισμούς, με τους δημιουργικούς ανθρώπους στις γειτονιές της πόλης, οι ευχάριστες αλλαγές και όσα φέρνουν οι εποχές, δίνουν αυτήν την πολυπόθητη σπιρτάδα και φρεσκάδα που αυτές τις ημέρες απαρέγκλιτα συνδυάζεται με το βαθύ μα και ντελικάτο άρωμα από τις ανθισμένες αθηναϊκές νεραντζιές.
Απλά ανοίγω λοιπόν τα μάτια για καθετί που με κάνει να χαίρομαι στην Αθήνα και έτσι είναι που εκείνα έρχονται να με βρουν ασίγαστα αφού όσο τα αναζητώ, τόσο πολλαπλασιάζονται. Και έτσι ξαφνικά βρίσκομαι να ξαποσταίνω στο παγκάκι παρέα με ένα νέο γλυπτό του Καβάφη, να ψάχνω στις τσέπες μου για ένα ευρώ για να αγοράσω μικρογραφίες σύγχρονης τέχνης από έναν κατακόκκινο αυτόματο πωλητή για καλο σκοπό ανάμεσα στα τραπέζια ενός από τα αγαπημένου μου καφέ, να βρίσκω εισητηρία για να δω θερινό σινεμά με την Tilda Swinton στην ταράτσα του Onassis Ready και να καθρευτίζομαι μέσα στην επιφάνεια από την γιγαντιαία πορτοκαλί Αφροδίτη του Jeff Koons στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης αναλογιζόμενη να γράψω το συγκεκριμένο άρθρο.
Βρίσκουμε τους κόκκινους αυτόματους πωλητές με μικρογραφίες έργων σύγχρονης τέχνης για καλό σκοπό
Σε μια γωνιά της αγαπημένης γκαλερί σύγχρονης τέχνης Δύο Χωριά στην ευρύτερη γειτονιά της Ακρόπολης, απέναντι από το ταμείο ενός από τα πιο πολύχρωμα καταστήματα με δημιουργίες από Έλληνες creatives στον Φάρο του Ψυχικού, το Lipshop, καθώς και ανάμεσα στα τραπεζάκια του πολυσύχναστου Naif ακριβώς πίσω από την Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση στο Νέο Κόσμο.
Σε αυτά τα σημεία βρίσκονται, για την ώρα, τα Mini Art Print Vending Machines, τα κατακόκινα αυτόματα μηχανήματα που εμπνεύστηκε η ιδρύτρια του Lipshop, Ρεγγίνα Κουρή και δημιούργησε σε συνεργασία με την γκαλερί σύγχρονης τέχνης Δύο Χωριά, φυσικά με τη σύμφωνη και άκρως θετική γνώμη των καλλιτεχνών. Σκοπός είναι να ενισχύσουν το σημαντικό έργο του με το σύνολο των εσόδων που προκύπτουν το μη κερδοσκοπικό σωματείο Δεσμός συνδυάζοντας την τέχνη με την προσφορά αλλά και δημιουργώντας μια εμπειρία που εστιάζει στον άνθρωπο, πιστεύει στην τέχνη ως έναν ζωντανό χώρο σκέψης και διαλόγου καθώς και σε έναν τρόπο να μοιραζόμαστε εμπειρίες, να θέτουμε ερωτήματα και να συνδεόμαστε μεταξύ μας.
Οποιοσδήποτε συναντήσει ένα από τα vending machines μπορεί, με την τοποθέτηση ενός νομίσματος του 1 ευρώ και γυρίζοντας τον μοχλό, να αποκτήσει ένα Τα Mini Art Print, μια μικρογραφία δηλαδή από τα έργα των καλλιτεχνών Ηλίας Καφούρος, The Callas, Ιωάννα Πανταζοπούλου, Aleksandar Todorovic, Χρίστος Ακορδαλίτης και Maja Djordjevic. Με αυτόν τον τρόπο, η εμπειρία της τέχνης γίνεται άμεση δίνοντας τη δυνατότητα σε περισσότερους ανθρώπους να εντάξουν την τέχνη στην καθημερινότητά τους μέσα από μια νέα και άκρως παιχνιδιάρικη εμπειρία.
Μάλιστα τα vending machines, που προσκαλούν επισκέπτες, περαστικούς και θαμώνες να τα ανακαλύψουν λειτουργώντας ως μια διαφορετική είσοδος στην εμπειρία της τέχνης και της φιλανθρωπίας, πιο άμεση, παιχνιδιάρικη και προσιτή μέσα στον αθηναϊκό αστικό αναμένεται να πολλαπλασιαστούν και να τοποθετηθούν σε διαφορετικά σημεία της πόλης και νέες τοποθεσίες.
Ένας πορτοκαλί αντικατοπρισμός στην «Αφροδίτη» του Lespugue και ένα αλλιώτικο εργαστήριο για την Ημέρα της Μητέρας
Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και η τρέχουσα έκθεση «Αφροδίτη» του Lespugue με έργα του πασίγνωστου Αμερικανού καλλιτέχνη Jeff Koons διαπερνά μια μουσειακά σχεδιασμένη κατάδυση στα βάθη της ανθρώπινης ιστορίας και στο σκοτάδι ενός σπηλαίου όπου μόνο τα μικρά προϊστορικά ειδώλια με ύψος από 4,7 έως 15 εκατοστά ξεχωρίζουν στις φωτισμένες προθήκες. Ενώ μόλις λίγα βήματα πιο πέρα, στην απέναντι ψηλοτάβανη υπερφωτισμένη αίθουσα του Μεγάρου Σταθάτου βρίσκουμε το πορτοκαλί και μνημειώδες σε μέγεθος έργο σύγχρονης τέχνης Balloon Venus Lespugue που μοιάζει με χαρακτήρα από κόμικ φτιαγμένο από καμπυλόμορφα σχήματα που μοιάζουν τόσο με μέρη του σώματος όσο και με υπερμεγέθη μπαλόνια ξεπερνώντας σε ύψος τα 2,5 μέτρα.
Παράλληλα η μορφή και ο χαρακτήρας του έργου που στην ανακλαστική που επιφάνεια καθρεφτιζόμαστε όλοι καθώς το παρατηρούμε σε όποιο σημείο του δωματίου και αν βρισκόμαστε, ανοίγει έναν απρόσμενο οπτικό διάλογο με δέκα παλαιολιθικές «Αφροδίτες», πιστοποιημένα αντίγραφα εμβληματικών ειδωλίων που φυλάσσονται στα μεγαλύτερα μουσεία της Ευρώπης. Το σώμα και η ενσώματη πνευματικότητα από την Παλαιολιθική περίοδο σε μερικά από τα αρχαιότερα έργα γλυπτικής της ανθρωπότητας μοιάζει να διαπερνά το χρόνο και να αναμετράται ή ίσως απλά να βρίσκεται “στο απέναντι δωμάτιο” με τη σύγχρονη οπτική για την θηλυκότητα υπερβαίνοντας τις εποχές, τον χώρο και το χρόνο.
Και έτσι με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης οργανώνει ένα εργαστήριο ειδικά σχεδιασμένο για εγκύους με τίτλο «Αφροδίτη: Η γυναικεία μορφή και η μητρότητα», εμπνευσμένο από την έκθεση για τη διαχρονική απεικόνιση της γυναικείας μορφής στην ιστορία της τέχνης ως φορέας ζωής, γονιμότητας, συνέχειας και μεταμόρφωσης. Ένα εργαστήριο που προτείνει ένα χώρο στοχασμού γύρω από τη μητρότητα καθώς οι συμμετέχουσες θα έχουν την ευκαιρία να προσεγγίσουν τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη, το σώμα και τη μετάβαση προς τη μητρότητα, να αναλογιστούν τους δεσμούς και τα βιώματα που μας διαμορφώνουν και να εξερευνήσουν τη δυνατότητα μιας πιο συνειδητής σύνδεσης με αυτή τη νέα φάση ζωής ως τόπος μετασχηματισμού, προσδοκίας και συνέχειας, ως προσωπική εμπειρία αλλά και ως μέρος μιας ευρύτερης ανθρώπινης και γυναικείας ιστορίας.
Η Tilda Swinton επιστρέφει στην Αθήνα, στην νέα έκθεση και το θερινό σινεμά στην ταράτσα του Onassis Ready
Η συνεργασία της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση με το Eye Filmmuseum του Άμστερνταμ φέρνει ξανά στην Αθήνα μια από τις πιο γοητευτικά αινιγματικές προσωπικότητες της σύγχρονης τέχνης, την Tilda Swinton, μια καλλιτέχνιδα που αρνείται να χωρέσει σε κουτάκια, ρόλους αναμενόμενους και τίτλους της τέχνης. Στον βιομηχανικό χώρο του Onassis Ready στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη περιμένουμε αφενός να δούμε την έκθεση “Ongoing” με τις συνεχώς παρούσες και συνεχώς αναδιαμορφούμενες σχέσεις που ορίζουν την ζωή και την καριέρα της. Μια νέα έκθεση που δεν αποτελεί μια κλασική αναδρομή καριέρας, αλλά μια γιορτή των «Ongoing» σχέσεων που διαμόρφωσαν τη Σουίντον.
Πιο συγκεκριμένα μέσα από οκτώ ενότητες, η καλλιτέχνιδα συνομιλεί με τους πιο στενούς της συνεργάτες και φίλους, όπως οι Πέδρο Αλμοδόβαρ, Λούκα Γκουαντανίνο, Τζιμ Τζάρμους, Ολιβιέ Σαγιάρ και Ντέρεκ Τζάρμαν. Το παρελθόν συναντά το παρόν καθώς η έκθεση διερευνά την έννοια της «επιλεγμένης οικογένειας» και των ανθρώπων που διαλέγουμε να συμπορευτούμε στη ζωή μας.
Ενώ για τις ζεστές νύχτες του Ιουνίου, η ταράτσα του Onassis Ready μεταμορφώνεται σε θερινό σινεμά. Κάθε Παρασκευή, θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε εμβληματικές ταινίες της φιλμογραφίας της, όπως το «Only Lovers Left Alive» ή το «Caravaggio», συνοδευόμενες από μικρού μήκους ταινίες που η ίδια η Σουίντον επέλεξε από το αρχείο του Eye Filmmuseum.
Ο Καβάφης ως ζωντανή παρουσία σε ένα παγκάκι και την καθημερινότητα της Αθήνας
Ανήμερα της επετείου γέννησης και θανάτου του Αλεξανδρινού ποιητή, το Ίδρυμα Ωνάση σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων και τον γλύπτη Πραξιτέλη Τζανουλίνο, παρέδωσε στην πόλη το γλυπτό που απεικονίζει τον Κ. Π. Καβάφη σε φυσικό μέγεθος φτιαγμένο με υλικά ειδικά διαμορφωμένα για να αντέχουν στον εξωτερικό χώρο.
Έτσι οι κατοίκοι, οι επισκέπτες και οι περαστικοί στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, μπροστά από την Ωνάσειο Βιβλιοθήκη και την Onassis Mandra προσκαλούνται να καθίσουν δίπλα στον Κ. Π. Καβάφη και να «συνομιλήσουν» μαζί του, έστω για λίγο, στρέφοντας το βλέμμα τους προς την πόλη και τον ζωντανό αστικό της ιστό. Το νέο τοπόσημο της πόλης σηματοδοτεί μια ακόμα επιστροφή του Καβάφη στην Αθήνα, μετά τα εγκαίνια του Αρχείου Καβάφη τον Νοέμβριο του 2023 από το Ίδρυμα Ωνάση. «Αγαπώ τόσω πολύ τας Αθήνας» έγραφε ο Καβάφης το 1903. Μια πόλη που πάντα τον γοήτευε. Εδώ αναζητούσε την αναγνώριση. Εδώ δοκιμαζόταν η γραφή του κι εδώ ήθελε να ακουστεί.
Ενώ στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η δημιουργία ενός αναβαθμισμένου δημόσιου χώρου στάσης στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, με κεντρικό στοιχείο το γλυπτό του Κωνσταντίνου Καβάφη, σε αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του Γιώργου Παρμενίδη.
Η έκθεση EROS της φετινής CREAID στον Θόλο του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος
Η έκθεση EROS της CREAID με Πρόεδρο την Μαρίνα Βερνίκου είναι ένα ετήσιο γεγονός που περιμένουμε καθώς μας ενώνει όχι μόνο τον χώρο και τον κόσμο της μα και με ακόμα έναν καλό σκοπό. Θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 6 Μαΐου 2026, στον Θόλο του Κέντρου Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, παρουσιάζοντας και φέτος μια ξεχωριστή συλλογή από μοναδικά έργα τέχνης και επιλεγμένα κοσμήματα που δώρισαν στην Creaid καταξιωμένοι καλλιτέχνες και designers τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Το καλλιτεχνικό και κοινωνικό γεγονός, αποτελεί τα τελευταία χρόνια ένα σταθερό σημείο και χαρούμενο σημείο συνάντησης ανάμεσα σε ελληνικές και ξένες γκαλερί, πολιτιστικούς φορείς, επιμελητές, συλλέκτες έργων τέχνης, κριτικούς τέχνης και φιλότεχνο κοινό από διάφορες χώρες του κόσμου.
Παράλληλα, όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος, η ηλεκτρονική δημοπρασία των έργων θα πραγματοποιηθεί από 6 έως 10 Μαΐου 2026 μέσω της ιστοσελίδας της Creaid, www.creaid.com και τα έσοδα της θα διατεθούν για την αγορά σημαντικού ιατρικού εξοπλισμού για το Νοσοκομείο Παίδων Παναγιώτη και Αγλαΐας Κυριακού.
